اقدام موسوي و كروبي در بالا بردن آمار كشته هاي اغتشاشات، به خاطر عجز در اثبات ادعاي تقلب است.
سايت الف كه زير نظر احمد توكلي نماينده مردم تهران فعاليت مي كند با بررسي دروغ پردازي هاي اخير كه به ناگهان آمار قربانيان حوادث پس از انتخابات را از 25 نفر به 72 نفر افزايش داد، مي نويسد:

 اصرار آقاي موسوي و اطرافيانشان به بالا نشان دادن آمار تلفات، كمي عجيب و تأمل برانگيز است. اكنون روشن شده است كه نزديكان آقاي موسوي اسامي برخي فوت شدگان سالهاي گذشته، فوت شدگان مجهول الهويه و بي ارتباط با اغتشاشات و يك دختر فراري از خانه را در فهرست طرفداران كشته شده خود قرار داده اند و حتي از طرف آقاي موسوي براي يك خانم زنده مجلس ترحيم برگزار شده و شخص آقاي موسوي هم براي تسكين داغداران(!) در مجلس ختم شركت كرده است. حال اين سؤال پيش مي آيد كه آقاي موسوي با چه هدفي قصد دارد كشته ها را بيشتر از واقعيت نشان دهد؟

«الف» دليل اين رفتار توأم با بي صداقتي را چند عامل مي شمارد و مي نويسد: چند دليل كليدي براي اين رفتار مي توان حدس زد:

 اولاً، خون خواهي از كشته شده، به طور طبيعي در ذهن ناظر بي طرف براي شخص مدعي خون، مظلوميت و مشروعيت ايجاد مي كند.

 ثانياً، با دست و پا كردن كشته هاي جديد، فضا همچنان هيجاني و احساساتي مي ماند و مي توان اعتراضات را با استفاده از روحيه تحريك پذيري و احساسي جوانان همچنان گرم و فعال نگه داشت.

 ثالثاً و از همه مهمتر، اغتشاشات و اعتراض هاي بعد از انتخابات، از بيانيه آقاي موسوي در رد نتيجه اعلام شده و «صحنه آرايي و شعبده بازي» دانستن نتيجه انتخابات 22 خرداد شروع شد.

 متأسفانه فجايعي نظير حمله وحشيانه و مشكوك به كوي دانشگاه و جنايت هاي كهريزك، باعث شد توجه ها از اصل قضيه (يعني تهمت تقلب در انتخابات و جابجايي 11 ميليون رأي به ضرر آقاي موسوي) منحرف شود. آقاي موسوي طي 3 ماه گذشته به روشني از اثبات تقلب در انتخابات عاجز مانده است. ايشان در اثبات تهمت خود بايد دلايلي مي آورد كه نشان دهد آراي اعلام شده وزارت كشور از تك تك صندوقها با صورتجلسه هاي شمارش آراي 47 هزار صندوق كه حدود 450 هزار مجري و ناظر انتخابات (اغلب از معلمان يا معتمدان محلي) شب 22 خرداد امضا كرده اند، تفاوت دارد.

 اما شواهدي كه ايشان ارائه مي دهد اين است كه در فرآيند تبليغات و برگزاري انتخابات، «تخلفاتي» رخ داده است. امري كه در انتخابات هاي قبلي هم كم و بيش وجود داشته است و طبق قانون انتخابات، مستند تقلب محسوب نمي شود و نمي تواند دليلي براي ابطال نتيجه انتخابات باشد.

 وقتي آقاي موسوي نمي تواند ادعاي تقلب (جابجايي رأي ها) را اثبات كند، بهترين راه براي انحراف توجه ها از اين ادعاي دروغ و فاجعه بار، بزرگنمايي كشته ها و دست و پا كردن كشته هاي جديد است.

 از داستان دروغين «ترانه موسوي» چه كسي بهره برداري كرد و اين داستان به نفع چه كسي تمام شد؟ چرا هيچكس نمي تواند همسايه يا همكلاسي يا خانواده وي را معرفي كند؟

 چرا حتي يك كارت شناسايي از اين طرفدار كشته شده آقاي موسوي در دست نيست؟

 آقاي موسوي با چه انگيزه اي ترانه موسوي را طرفدار كشته شده خود معرفي كرده است؟

مرحوم ندا آقا سلطان روز شنبه 30 خرداد كه نيروهاي انتظامي بر اغتشاشگران مسلط شدند، به قتل رسيد. چه كسي و چه گروهي از قتل مرحوم ندا آقا سلطان سود برد؟

 قتل كثيف و ناجوانمردانه اين هموطن مظلوم در روز 30 خرداد 88 به نفع چه كسي و چه گروهي تمام مي شد؟ يافتن پاسخ اين سؤالها، به درك جامع تري از تحولات بعد از انتخابات كمك مي كند.

 آنچه در بيانيه شماره 11 آقاي موسوي بارز است توجه به نظرات و نقد سازمان ها و فعالان سياسي است كه در رسانه ها منتشر شده است. او در اين بيانيه بين ديدگاههاي خود نسبت به جمهوري اسلامي و قانون اساسي با آنچه در پلاتفرم آمده، فاصله انداخته و بر پلوراليسم سياسي و تنوع و تعدد باورها تاكيد كرده است.
گروهك مذكور در عين حال از موسوي خواست شوراي هماهنگي تشكيلات راه اندازي شده را مشخص كند تا فراگيري تشكل باعث عدم هماهنگي در آن نشود. در بيانيه فدائيان خلق آمده است:

 به باور ما پلاتفرم ارائه شده در بيانيه آقاي موسوي مي تواند مبناي گفتگو بين نيروهاي جنبش اعتراضي براي ايجاد تشكل فراگير باشد، تشكلي كه دربرگيرنده گرايش هاي مختلف سياسي است.
گروهك اتحاد جمهوري خواهان هم با اعلام اينكه «از بيانيه آقاي موسوي پشتيباني مي كنيم» در بيانيه خود نوشت:

 بيانيه شماره 11 آقاي موسوي گام مهمي در جهت ايجاد همسويي و اتحاد عملي نيروهاي سياسي است. اتحاد جمهوري خواهان از نكات مثبت و مهم بيانيه آقاي موسوي استقبال مي كند، نكاتي مانند؛ تاكيد صريح بر پذيرش تعددها و تنوع باورها، تشكيل گروه حقيقت ياب و تغيير قانون انتخابات.
شايان ذكر است ميرحسين موسوي كه با شعار اصلاح طلبي اصولگرايانه و براي فريب ملت متدين ايران به ميدان رقابت هاي انتخاباتي پا گذاشته بود، هم اينك به جريان هايي چراغ سبز نشان مي دهد كه از دشمنان نشاندار اسلام و انقلاب و نظام به شمار مي روند. پيش از اين گروهك هاي منافقين، جبهه ملي، نهضت آزادي، بقاياي حزب توده و سلطنت طلبان (امثال رضا پهلوي و داريوش همايون) از مواضع ضدانقلابي موسوي حمايت كرده اند. موسوي در عين حال با بي صداقتي تمام ادعا مي كند هنوز هم به جمهوري اسلامي و قانون اساسي وفادار است اما توضيح نمي دهد كه اين چه قانون اساسي و جمهوري اسلامي يي است كه تمام دشمنان قسم خورده ملت و نظام و انقلاب ذيل آن جمع مي شوند؟!

         حضرت فاطمه س دروغ است !!

اول)  عصمت زهرا (س) در لسان رسول خدا (ص)
 
دخت گرامى پیامبر(صلى الله علیه وآله) از مقام والایى برخوردار بود، سخنان رسول گرامى(صلى الله علیه وآله) در حقّ دخترش حاكى از عصمت و پیراستگى او از گناه مى باشد. آنجا كه درباره او چنین مى فرماید:
            
«فاطمة بضعة منّی فمن أغضبها أغضبنی».(1)
 
«فاطمه پاره تن من است، هر كس او را به خشم آورد بسان این است كه مرا خشمگین كرده است».
 
ناگفته پیدا است كه خشم رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مایه اذیت و ناراحتى اوست و سزاى چنان شخصى در قرآن كریم چنین بیان شده است:
 
(وَ الّذین یُؤْذُونَ رَسُول اللّه لَهُم عَذابٌ أَلیم)(توبه / 61).
 
«آنان كه رسول خدا را آزار دهند، براى آنان عذاب دردناكى است».
 
چه دلیلى استوارتر بر عصمت او كه در حدیث دیگرى رضاى وى در گفتار پیامبر(صلى الله علیه وآله) مایه رضاى خدا، و خشم او مایه خشم خدا معرّفى گردیده است، مى فرماید:
 
«یا فاطمةُ انّ اللّه یغضبُ لِغضبك و یَرضى لرضاك».(2)
 
«دخترم فاطمه!، خدا با خشم تو، خشمگین، و با خشنودى تو، خشنود مى شود».
 
به خاطر چنین مقامى والا، او سرور زنان جهان است، و پیامبر در حق او چنین فرموده:
 
«یا فاطمة! ألا ترضین أن تكونَ سیدةَ نساء العالمین، و سیدةَ نساءِ هذه الأُمّة و سیدة نساء المؤمنین».(3)
 
«دخترم فاطمه! آیا به این كرامتى كه خدا به تو داده راضى نمى شوى كه تو، سرور زنان جهان و سرور زنان این امّت و سرور زنان با ایمان باشى».
 
دوم) احترام خانه آن حضرت در قرآن و سنّت
 
محدثان یادآور مى شوند، وقتى آیه مباركه (فی بُیُوت أَذِنَ اللّه أَنْ ترفعَ وَ یُذكَر فیها اسْمه)(4) بر پیامبر فرود آمد، پیامبر این آیه را در مسجد تلاوت كرد، در این هنگام شخصى برخاست و گفت:
 
اى رسول گرامى مقصود از این بیوت با این اهمّیّت چیست؟
 
پیامبر فرمود:
 
خانه هاى پیامبران!
 
در این موقع ابوبكر برخاست، در حالى كه به خانه على و فاطمه(علیهما السلام) اشاره مى كرد، گفت:
 
آیا این خانه از همان خانه ها است؟
 
پیامبر(صلى الله علیه وآله) در پاسخ گفت:
 
بلى از برجسته ترین آنها است.(5)
 
پیامبر گرامى(صلى الله علیه وآله) مدت نُه ماه به در خانه دخترش مى آمد، بر او و همسر عزیزش سلام مى كرد و این آیه را مى خواند: (إِنَّما یُرید اللّه لیذهبَ عَنْكُمُ الرِّجْس أَهل البَیت و یُطهّركُمْ تَطهیراً)(احزاب / 33).(6)
 
خانه اى كه مركز نور الهى است و خدا به ترفیع آن امر فرموده از احترام بسیار بالایى برخوردار مى باشد.
 
آرى، خانه اى كه اصحاب كسا را در بر مى گیرد و خدا از آن با جلالت و عظمت یاد مى كند، باید مورد احترام قاطبه مسلمانان باشد.
 
اكنون باید دید پس از درگذشت پیامبر(صلى الله علیه وآله) تا چه اندازه حرمت این خانه ملحوظ گشت؟ چگونه احترام آن خانه را شكستند، و خودشان صریحاً به آن اعتراف دارند؟ این حرمت شكنان چه كسانى بودند، و هدفشان چه بود؟
 
سوم) هتك حرمت خانه آن حضرت!
 
آرى، با این سفارش هاى مؤكّد، متأسفانه برخى حرمت آن را نادیده گرفته، و به هتك آن پرداختند، و این مسأله اى نیست كه بتوان بر آن پرده پوشى كرد.
ما در این مورد نصوصى را از كتب اهل سنت نقل مى نماییم، تا روشن شود كه مسأله هتك حرمت خانه زهرا(علیها السلام) و رویدادهاى بعدى، یك امر تاریخى مسلّم است نه یك افسانه!! و با اینكه در عصر خلفا سانسور فوق العاده اى نسبت به نگارش فضایل و مناقب در كار بود ولى به حكم اینكه (حقیقت شىء نگهبان آن است) این حقیقت تاریخى به طور زنده در كتابهاى تاریخى و حدیثى محفوظ مانده است و ما در نقل مدارك، ترتیب زمانى را از قرنهاى نخستین در نظر مى گیریم، تا برسد به نویسندگان عصر حاضر.
 
1. ابن ابى شیبه و كتاب «المصنَّف»
 
ابوبكر ابن ابى شیبه (159-235) مؤلف كتاب المصنَّف به سندى صحیح چنین نقل مى كند:
 
انّه حین بویع لأبی بكر بعد رسول اللّه(صلى الله علیه وآله) كان علی و الزبیر یدخلان على فاطمة بنت رسول اللّه، فیشاورونها و یرتجعون فی أمرهم.
 
فلما بلغ ذلك عمر بن الخطاب خرج حتى دخل على فاطمة، فقال: یا بنت رسول اللّه(صلى الله علیه وآله) و اللّه ما أحد أحبَّ إلینا من أبیك و ما من أحد أحب إلینا بعد أبیك منك، و أیم اللّه ما ذاك بمانعی إن اجتمع هؤلاء النفر عندك أن امرتهم أن یحرق علیهم البیت.
 
قال: فلما خرج عمر جاؤوها، فقالت: تعلمون انّ عمر قد
 
جاءَنى، و قد حلف باللّه لئن عدتم لیُحرقنّ علیكم البیت، و أیم اللّه لَیمضین لما حلف علیه.
 
هنگامى كه مردم با ابى بكر بیعت كردند، على و زبیر در خانه فاطمه به گفتگو و مشاوره مى پرداختند، و این مطلب به عمر بن خطاب رسید. او به خانه فاطمه آمد، و گفت: اى دختر رسول خدا، محبوبترین فرد براى ما پدر تو است و بعد از پدر تو خود تو; ولى سوگند به خدا این محبت مانع از آن نیست كه اگر این افراد در خانه تو جمع شوند من دستور دهم خانه را بر آنها بسوزانند.
 
این جمله را گفت و بیرون رفت، وقتى على(علیه السلام)و زبیر به خانه بازگشتند، دخت گرامى پیامبر(علیها السلام) به على(علیه السلام) و زبیر گفت: عمر نزد من آمد و سوگند یاد كرد كه اگر اجتماع شما تكرار شود، خانه را بر شماها بسوزاند، به خدا سوگند! آنچه را كه قسم خورده است انجام مى دهد!(7)
 
یادآور شدیم كه این رویداد در كتاب «المصنف» با سند صحیح نقل شده است.
 
2. بلاذرى و كتاب «انساب الاشراف»
 
احمد بن یحیى جابر بغدادى بلاذرى (متوفاى 270) نویسنده معروف و صاحب تاریخ بزرگ، این رویداد تاریخى را در كتاب «انساب الاشراف» به نحو یاد شده در زیر نقل مى كند.
 
انّ أبابكر أرسل إلى علىّ یرید البیعة فلم یبایع، فجاء عمر و معه فتیلة! فتلقته فاطمة على الباب.
 
فقالت فاطمة: یابن الخطاب، أتراك محرقاً علىّ بابى؟ قال: نعم، و ذلك أقوى فیما جاء به أبوك...(8).
 
ابوبكر به دنبال على(علیه السلام) فرستاد تا بیعت كند، ولى على(علیه السلام) از بیعت امتناع ورزید. سپس عمر همراه با فتیله (آتشزا) حركت كرد، و با فاطمه در مقابل باب خانه روبرو شد، فاطمه گفت: اى فرزند خطاب، مى بینم در صدد سوزاندن خانه من هستى؟! عمر گفت: بلى، این كار كمك به چیزى است كه پدرت براى آن مبعوث شده است!!
 
3. ابن قتیبه و كتاب «الإمامة و السیاسة»
 
مورّخ شهیر عبداللّه بن مسلم بن قتیبه دینوری (212-276) از پیشوایان ادب و از نویسندگان پركار حوزه تاریخ اسلامى است، مؤلّف كتاب «تأویل مختلف الحدیث»، و «ادب الكاتب» و... (9). وى در كتاب «الإمامة و السیاسة» چنین مى نویسد:
 
انّ أبابكر رضي اللّه عنه تفقد قوماً تخلّقوا عن بيعته عند علي كرم اللّه وجهه فبعث إليهم عمر فجاء فناداهم و هم في دار على، فأبوا أن یخرجوا فدعا بالحطب و قال: والّذی نفس عمر بیده لتخرجن أو لاحرقنها على من فیها، فقیل له: یا أبا حفص انّ فیها فاطمة فقال، و إن!!(10)
 
ابوبكر از كسانى كه از بیعت با او سربرتافتند و در خانه على گرد آمده بودند، سراغ گرفت و عمر را به دنبال آنان فرستاد، او به در خانه على(علیه السلام)آمد و همگان را صدا زد كه بیرون بیایند و آنان از خروج از خانه امتناع ورزیدند در این موقع عمر هیزم طلبید و گفت: به خدایى كه جان عمر در دست اوست بیرون بیایید یا خانه را بر سرتان آتش مى زنم. مردى به عمر گفت: اى اباحفص (كنیه عمر) در این خانه، فاطمه، دختر پیامبر است، گفت: باشد!!
 
ابن قتیبه دنباله این داستان را سوزناكتر و دردناكتر نوشته است، او مى گوید:
 
ثمّ قام عمر فمشى معه جماعة حتى أتوا فاطمة فدقّوا الباب فلمّا سمعت أصواتهم نادت بأعلى صوتها یا أبتاه رسول اللّه ماذا لقینا بعدك من ابن الخطاب، و ابن أبی قحافة فلما سمع القوم صوتها و بكائها انصرفوا. و بقی عمر و معه قوم فأخرجوا علیاً فمضوا به إلى أبی بكر فقالوا له بایع، فقال: إن أنا لم أفعل فمه؟ فقالوا: إذاً و اللّه الّذى لا إله إلاّ هو نضرب عنقك...!(11)
 
عمر همراه گروهى به در خانه فاطمه آمدند، در خانه را زدند، هنگامى كه فاطمه صداى آنان را شنید، با صداى بلند گفت: اى رسول خدا پس از تو چه مصیبت هایى به ما از فرزند خطاب و ابى قحافه رسید، وقتى مردم كه همراه عمر بودند صداى زهرا و گریه او را شنیدند برگشتند، ولى عمر با گروهى باقى ماند و على را از خانه بیرون آوردند، نزد ابى بكر بردند و به او گفتند، بیعت كن، على(علیه السلام)گفت: اگر بیعت نكنم چه مى شود؟ گفتند: به خدایى كه جز او خدایى نیست، گردن تو را مى زنیم...
 
مسلّماً این بخش از تاریخ براى علاقمندان به شیخین بسیار سنگین و ناگوار مى باشد و لذا برخى بر آن صدد آمدند كه در نسبت كتاب به ابن قتیبه تردید كنند، در حالى كه ابن ابى الحدید استاد فن تاریخ این كتاب را از آثار او مى داند و پیوسته از آن مطالبى نقل مى كند، متأسفانه این كتاب به سرنوشت تحریف دچار شده و بخشى از مطالب آن به هنگام چاپ از آن حذف شده است در حالى كه همان مطالب در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید آمده است.
 
«زركلى» در اعلام این كتاب را از آثار ابن قتیبه مى داند سپس مى افزاید: كه برخى از علما در این نسبت نظرى دارند. یعنى شك و تردید را به دیگران نسبت مى دهد نه به خویش، همچنان كه الیاس سركیس(12) این كتاب را از آثار ابن قتیبه مى داند.
 
4. طبرى و تاریخ او

محمّد بن جریر طبرى (متوفاى 310) در تاریخ خود رویداد قصد هتك حرمت خانه وحى را چنین بیان مى كند:
 
أتى عمر بن الخطاب منزل علی و فیه طلحة و الزبیر و رجال من المهاجرین، فقال و اللّه لاحرقن علیكم أو لتخرجنّ إلى البیعة، فخرج علیه الزّبیر مصلتاً بالسیف فعثر فسقط السیف من یده، فوثبوا علیه فأخذوه.(13)
 
عمر بن خطاب به خانه على آمد در حالى كه گروهى از مهاجران در آنجا گرد آمده بودند. وى رو به آنان كرد و گفت: به خدا سوگند خانه را به آتش مى كشم مگر اینكه براى بیعت بیرون بیایید. زبیر از خانه بیرون آمد در حالى كه شمشیر كشیده بود، ناگهان پاى او لغزید و شمشیر از دستش افتاد، در این موقع دیگران بر او هجوم آوردند و شمشیر را از دست او گرفتند.
 
این بخش از تاریخ حاكى از آن است كه اخذ بیعت براى خلیفه با تهدید و ارعاب صورت مى پذیرفت حالا این نوع بیعت چه ارزشى دارد؟ خواننده باید خود داورى نماید.
 
5. ابن عبد ربه و كتاب «العقد الفرید»
 
شهاب الدین احمد معروف به «ابن عبد ربه اندلسى» مؤلف كتاب «العقد الفرید» متوفاى (463 هـ ) در كتاب خود بحثى مشروح درباره تاریخ سقیفه آورده و تحت عنوان كسانى كه از
 
بیعت ابى بكر تخلف جستند چنین مى نویسد:
 
فأمّا علی و العباس و الزبیر فقعدوا فی بیت فاطمة حتى بعثت إلیهم أبوبكر، عمر بن الخطاب لیُخرجهم من بیت فاطمة و قال له: إن أبوا فقاتِلهم، فاقبل بقبس من نار أن یُضرم علیهم الدار، فلقیته فاطمة فقال: یا ابن الخطاب أجئت لتحرق دارنا؟! قال: نعم، أو تدخلوا فیما دخلت فیه الأُمّة!:(14)
 
على و عباس و زبیر در خانه فاطمه نشسته بودند كه ابوبكر عمر بن خطاب را فرستاد تا آنان را از خانه فاطمه بیرون كند و به او گفت: اگر بیرون نیامدند، با آنان نبرد كن! و در این موقع عمر بن خطاب با مقدارى آتش به سوى خانه فاطمه رهسپار شد تا خانه را بسوزاند، در این موقع با فاطمه روبرو شد. دختر پیامبر گفت: اى فرزند خطاب آمده اى خانه ما را بسوزانى، او در پاسخ گفت: بلى مگر این كه در آنچه امّت وارد شدند، شما نیز وارد شوید!
 
تا اینجا بخشى كه در آن به تصمیم به هتك حرمت تصریح شده است پایان پذیرفت، اكنون به دنبال بخش دوم كه حاكى از جامه عمل پوشاندن به این نیّت شوم است، مى پردازیم!
 
مبادا اين تصوير پيش آيد كه آنها مقصودشان ارعاب و تهديد بود تا على(عليه السلام) و يارانش را مجبور به بیعت كنند، و قصد عملى ساختن چنین تهدیدى نداشتند.
 
دنباله این گفتار نشان مى دهد كه آنها دست به این جنایت بزرگ زدند!
 
یورش انجام یافت!
 
در این جا سخنان آن گروه كه فقط به سوء نیت خلیفه و یاران او اشاره كردند به پایان رسید، گروهى كه نخواستند و یا نتوانستند دنباله فاجعه را به طور روشن منعكس كنند، در حالى كه برخى، به اصل فاجعه یعنى یورش به خانه و... اشاره نموده و تا حدّى نقاب از چهره حقیقت برافكندند، اینك در اینجا به مدارك یورش و هتك حرمت اشاره مى نماییم: (در این بخش نیز در نقل مصادر غالباً ترتیب زمانى را در نظر مى گیریم).
 
6. ابو عبید و كتاب «الاموال»
 
ابو عبید قاسم بن سلام (متوفاى 224) در كتاب خود به نام «الأموال» كه مورد اعتماد فقیهان اسلام است نقل مى كند:
 
عبدالرّحمن بن عوف مى گوید: كه من در بیمارى ابوبكر براى عیادت او وارد خانه او شدم پس از گفتگوى زیاد به من گفت: آرزو مى كنم اى كاش سه چیز را كه انجام داده ام، انجام نمى دادم، همچنان كه آرزو مى كنم اى كاش سه چیز را كه انجام نداده ام، انجام مى دادم. همچنین آرزو مى كنم سه چیز را از پیامبر سؤال مى كردم.
 
امّا آن سه چیزى كه انجام داده ام و آرزو مى كنم كه اى كاش انجام نمى دادم عبارتند از:
 
1. «وددت انّی لم أكشف بیت فاطمة و تركته و ان اغلق على الحرب».(15)
 
اى كاش پرده حرمت خانه فاطمه را نمى گشودم و آن را به حال خود وامى گذاشتم هرچند براى جنگ بسته شده بود.
 
ابو عبید هنگامى كه به اینجا مى رسد به جاى جمله: «لم أكشف بیت فاطمة و تركته...» مى گوید: كذا و كذا. و اضافه مى كند كه من مایل به ذكر آن نیستم!.
 
ولى هرگاه «ابو عبید» روى تعصّب مذهبى یا علّت دیگر از نقل حقیقت سربرتافته است; محقّقان كتاب «الاموال» در پاورقى مى گویند: جمله هاى حذف شده در كتاب «میزان الاعتدال» (به نحوى كه بیان گردید) وارد شده است، افزون بر آن، «طبرانى» در «معجم» خود و «ابن عبدربه» در «عقد الفرید» و افراد دیگر جمله هاى حذف شده را آورده اند.(دقت كنید!)
 
7. طبرانى و معجم كبیر
 
ابوالقاسم سلیمان بن احمد طبرانى (260-360) كه ذهبى در «ميزان الاعتدال» در حقّ او مى گوید: فرد معتبرى است(16). در كتاب «المعجم الكبیر» كه كراراً چاپ شده است، آنجا كه درباره
 
ابوبكر و خطبه ها و وفات او سخن مى گوید، یادآور مى شود:
 
ابوبكر به هنگام مرگ، امورى را تمنا كرد.
 
اى كاش سه چیز را انجام نمى دادم.
 
اى كاش سه چیز را انجام مى دادم.
 
اى كاش سه چیز را از رسول خدا سؤال مى كردم.
 
درباره آن سه چیزى كه انجام داده و آروز كرد كه اى كاش انجام نمى داد، چنین مى گوید:
 
أمّا الثلاث اللائی وددت أنی لم أفعلهنّ، فوددت انّی لم أكن أكشف بیت فاطمة و تركته.(17)
 
آن سه چیزى كه آرزو مى كنم كه اى كاش انجام نمى دادم، آرزو مى كنم كه هتك حرمت خانه فاطمه نمى كردم و آن را به حال خود واگذار مى كردم!
 
این تعبیرات به خوبى نشان مى دهد كه تهدیدهاى عمر تحقّق یافت.
 
8. ابن عبد ربه و «عقد الفرید»
 
ابن عبد ربه اندلسى مؤلّف كتاب «العقد الفرید» (متوفاى 463 هـ ) در كتاب خود از عبدالرحمن بن عوف نقل مى كند:
 
من در بیمارى ابى بكر بر او وارد شدم تا از او عیادت كنم، او گفت: آرزو مى كنم كه اى كاش سه چیز را انجام نمى دادم و يكى از آن سه چيز اين است:
 
وودت انّی لم أكشف بیت فاطمة عن شی و إن كانوا اغلقوه على الحرب.(18)
 
اى كاش خانه فاطمه را نمى گشودم هرچند آنان براى نبرد درِ خانه را بسته بودند.
 
و نیز اسامى و عبارات و شخصیت هایى كه این بخش از گفتار خلیفه را نقل كرده اند خواهد آمد.
 
9. سخن نَظّام در كتاب «الوافی بالوفیات»
 
ابراهیم بن سیار نظام معتزلى (160-231) كه به خاطر زیبایى كلامش در نظم و نثر به نظّام معروف شده است در كتابهاى متعددى، واقعه بعد از حضور در خانه فاطمه(علیها السلام) را نقل مى كند. او مى گوید:
 
انّ عمر ضرب بطن فاطمة یوم البیعة حتى ألقت المحسن من بطنها.(19)
 
عمر در روز اخذ بیعت براى ابى بكر بر شكم فاطمه زد، او فرزندى كه در رحم داشت و نام او را محسن نهاده بودند، سقط كرد!!(دقت كنید).
 
10. مبرد در كتاب «كامل»
 
محمّد بن یزید بن عبدالأكبر بغدادى (210-285) ادیب، و نویسنده معروف و صاحب آثار گران سنگ، در كتاب «الكامل» خود، از عبدالرّحمن بن عوف داستان آرزوهاى خلیفه را مى نویسد، و چنين یادآور مى شود:
 
وددت انّی لم أكن كشفت عن بیت فاطمة و تركته ولو أغلق على الحرب.(20)
 
آرزو مى كردم اى كاش بیت فاطمه را نمى گشودم و آن را رها مى نمودم هرچند براى جنگ بسته باشد.
 
11. مسعودى و «مروج الذهب»
 
مسعودى «متوفاى 325) در مروج الذهب مى نویسد:
 
آنگاه كه ابوبكر درحال احتضار چنین گفت: سه چیز انجام دادم و تمنا مى كردم كه اى كاش انجام نمى دادم یكى از آن سه چیز:
 
فوددت انّی لم أكن فتشت بیت فاطمة و ذكر فی ذلك كلاماً كثیراً!(21)
 
آرزو مى كردم كه اى كاش هتك حرمت خانه زهرا را نمى كردم و در این مورد سخن زیادى گفت!!
 
مسعودى با اینكه نسبت به اهل بیت گرایش هاى نسبتاً خوبى دارد; ولى باز اینجا از بازگویى سخن خلیفه خوددارى كرده و با كنایه رد شده است، البتّه خدا مى داند و بندگان خدا هم اجمالاً مى دانند!
 
12. ابن أبى دارم در كتاب «میزان الاعتدال»
 
«احمد بن محمّد» معروف به «ابن ابى دارم»، محدث كوفى (متوفاى سال 357)، كسى كه محمّد بن أحمد بن حماد كوفى درباره او مى گوید: «كان مستقیم الأمر، عامة دهره»: او در سراسر عمر خود پوینده راه راست بود.
 
با توجه به این موقعیت نقل مى كند كه در محضر او این خبر خوانده شد:
 
انّ عمر رفس فاطمة حتى أسقطت بمحسن.
 
عمر لگدى بر فاطمه زد و او فرزندى كه در رحم به نام محسن داشت سقط كرد! (22) (دقت كنید)
 
13. عبدالفتاح عبدالمقصود و كتاب «الإمام علی»
 
وى هجوم به خانه وحى را در دو مورد از كتاب خود آورده است و ما به نقل یكى بسنده مى كنیم:
 
«و الّذی نفس عمر بیده، لیَخرجنَّ أو لأحرقنّها على من فیها...»!
 
قالت له طائفة خافت اللّه، و رعت الرسول فی عقبه:
 
«یا أبا حفص، إنّ فیها فاطمة...»!
 
فصاح لايبالى: «و إن...»!
 
و اقترب و قرع الباب، ثمّ ضربه و اقتحمه...
 
و بداله علىّ...
 
و رنّ حینذاك صوت الزهراء عند مدخل الدار... فان هى الا طنین استغاثة...(23)
 
قسم به كسى كه جان عمر در دست اوست یا باید بیرون بیایید یا خانه را بر ساكنانش آتش مى زنم.
 
عده اى كه از خدا مى ترسیدند و رعایت منزلت پیامبر(صلى الله علیه وآله) را پس از او مى كردند، گفتند:
 
«اباحفص، فاطمه در این خانه است».
 
بى پروا فریاد زد: «باشد!!».
 
نزدیك شد، در زد، سپس با مشت و لگد به در كوبید تا به زور وارد شود.
 
على(علیه السلام) پیدا شد...
 
طنین صداى زهرا در نزدیكى مدخل خانه بلند شد... این ناله استغاثه او بود...!».
 
* * *
این بحث را با حدیث دیگرى از «مقاتل ابن عطیّة» در كتاب الامامة و السیاسة پایان مى دهیم (هرچند هنوز ناگفته ها بسیار است!)
 
او در این كتاب چنین مى نویسد:
 
ان ابابكر بعد ما اخذ البیعة لنفسه من الناس بالارهاب و السیف و القوّة ارسل عمر، و قنفذاً و جماعة الى دار علىّ و فاطمه(علیه السلام) و جمع عمر الحطب على دار فاطمه و احرق باب الدار!...(24)
 
«هنگامى كه ابوبكر از مردم با تهدید و شمشیر و زور بیعت گرفت، عمر، قنفذ و جماعتى را به سوى خانه على و فاطمه(علیها السلام) فرستاد، و عمر هیزم جمع كرد و درِ خانه را آتش زد...
 
و در ذیل این روایت تعبیرات دیگرى است كه قلم از بیان آن عاجز است.
 
* * *
نتیجه: آیا با این همه مدارك روشن كه عموماً از منابع خودشان نقل شده است باز هم مى گویند «افسانه شهادت...!»
 
انصاف كجاست؟!
 
به یقین هر كس این بحث كوتاه و مستند به مدارك روشن
 
رابخواند مى فهمد بعد از رحلت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) چه غوغائى برپا شد، و براى نیل به حكومت و خلافت چه ها كردند، و این اتمام حجّت الهیّه براى همه آزاداندیشان دور از تعصّب است، چرا كه ما از خودمان چیزى ننوشتیم، هرچه نوشتیم از منابع مورد قبول خود آنهاست.
 
و السلام      
 

----------------------------------------
1. فتح البارى در شرح صحیح بخارى: 7/84 و نیز بخارى این را در بخش علامات نبوت، جلد 6، ص 491، و در اواخر مغازى جلد 8، ص 110 آورده است.
2. مستدرك حاكم: 3/154; مجمع الزوائد: 9/203 و حاكم در كتاب مستدرك احادیثى مى آورد كه جامع شرایطى باشند كه بخارى و مسلم در صحت حدیث، آنها را لازم دانسته اند.
3. مستدرك حاكم: 3/156.
4. (نور خدا) در خانه هایى است كه خدا رخصت داده كه قدر و منزلت آنان رفعت یابد و نامش در آنها یاد شود.
5. قرأ رسول اللّه هذه الآیة (فى بیوت أذن اللّه أن ترفع و یذكر فیها اسمه» فقام إلیه رجل: فقال: أی بیوت هذه یا رسول اللّه؟ قال: بیوت الأنبیاء، فقام إلیه أبوبكر، فقال: یا رسول اللّه: أ هذا البیت منها، ـ مشیراً إلى بیت علی و فاطمةـ قال: نعم، من أفاضلها (الدر المنثور: 6/203; تفسیر سوره نور، روح المعانى: 18/174).
6. در المنثور: 6/606.
7. مصنف ابن ابى شیبه: 8/572، كتاب المغازى.
8. انساب الأشراف: 1/586 طبع دار معارف، قاهره.
9. الاعلام زركلى: 4/137.
10. الامامة و السیاسة: 12، چاپ مكتبة تجاریة كبرى، مصر.
11. الامامة و السیاسیة، ص 13.
12. معجم المطبوعات العربیة: 1/212.
13. تاریخ طبرى: 2/443، چاپ بیروت.
14. عقد الفرید: 4/93، چاپ مكتبة هلال.
15. الأموال: پاورقى 4، چاپ نشر كلیات ازهریة، الأموال، 144، بیروت و نيز ابن عبد ربه در عقد الفرید: 4/93 نقل كرده است چنان كه خواهد آمد.
16. میزان الاعتدال: 2/195.
17. معجم كبیر طبرانى: 1/62، شماره حدیث 34، تحقيق حمدي عبدالمجيد سلفى.
18. عقد الفرید: 4/93، چاپ مكتبة الهلال.
19. الوافی بالوفیات: 6/17، شماره 2444; ملل و نحل شهرستانى: 1/57، چاپ دار المعرفة، بیروت. و در ترجمه نظام به كتاب «بحوث فی الملل و النحل»: 3/248-255 مراجعه شود.
20. شرح نهج البلاغه: 2/46 و 47، چاپ مصر.
21. مروج الذهب: 2/301، چاپ دار اندلس، بیروت.
22. میزان الاعتدال: 3/459.
23. عبدالفتاح عبدالمقصود، علی بن ابى طالب: 4/276-277.
24. كتاب الامامة و الخلافة، ص 160 و 161، تألیف مقاتل بن عطیّة كه با مقدّمه اى از دكتر حامد داود استاد دانشگاه عین الشمس قاهره به چاپ رسیده، چاپ بیروت، مؤسّسة البلاغ.

گروهي از علما و انديشمندان مسلمان كشورهاي اسلامي با تاكيد بر تلاش اسراييل براي تحريف قرآن كريم با راه اندازي پايگاه اينترنتي قرآن نت تلاش مراكز اسلامي براي ناكام گذاشتن اين توطئه صهيونيستي را خواستار شدند.
به گزارش خبرگزاري قرآني ايران (ايكنا) به نقل از روزنامه « البيان » امارات اين گروه از علماي مسلمان اعلام كردند : هدف سردمداران صهيونيسم از راه اندازي چنين پايگاهي دور كردن مسلمانان از دين مبين اسلام است و گروه هاي اسلامي بايد نسبت به اهداف شوم طراحان آن هوشيار باشند.

وي تصريح كرد : بدون شك طرح يهودي صهيونيستي « قرآن نت » تلاشي همه جانبه براي تحريف قرآن كريم با هدف محو تعاليم الهي و تحقق طرح خاورميانه جديد به رهبري سردمداران اسراييلي است .

الحداد در پايان اظهار كرد : آيا امت اسلام از تفسير قرآن كريم ناتوان مانده است كه اسراييل با راه اندازي قرآن نت براي شرح آيات الهي تلاش مي كند كدام مسلمان چنين تفاسيري را خواهد پذيرفت
سواستفاده از كتاب هاي آسماني ; گستاخي يهوديان تندرو
احمد نور سيف ناظر كل مركز ديني دبي نيز با اشاره به نقش مهم مراكز اسلامي در پاسخ به چنين هجمه هايي تصريح كرد : تمام موسسه هاي اسلامي همچون مجامع فقهي و وزارت خانه هاي اوقاف و امور اسلامي بايد با عمل به وظايف خود مجالي به سواستفاده كنندگان از آيات الهي و فرصت طلبان ندهند.
سيف الجابري مدير اداره تحقيقات دفتر امور اسلامي و خيريه امارات نيز در اين باره گفت : قرآن كريم معجزه جاويد الهي است و هيچ كس نخواهد توانست آيه يا سوره اي از آن را تغيير دهد و چنين تلاش هايي همواره ناكام خواهد ماند.
وي تصريح كرد : هدف از اجراي چنين طرح هايي نابودي فرهنگ غني مسلمانان است و كارشناسان و علماي برجسته بايد با برنامه ريزي مناسب با چنين اقداماتي مبارزه كنند.

يادآوري مي شود شماري از دانشجويان اسراييلي در حال راه اندازي پايگاه اطلاع رساني « قرآن نت » براي تفسير قرآن كريم به زبان عبري هستند و مسئولان اسراييلي درنظردارند تفسير قرآن كريم به زبان عبري را به صورت كتاب منتشركرده و آن را به زبان هاي تركي فارسي انگليسي و فرانسه ترجمه كنند.
وزارت خارجه اسراييل درباره راه اندازي پايگاه اينترنتي قرآن نت ادعاكرد : اين اقدام پل ارتباطي جهان اسلام وغرب و وسيله آموزشي براي نشان دادن زيبايي قرآن كريم و احترام اين كتاب مقدس به كرامت انسان است !.
علما و فقهاي مسلمان تاسيس پايگاه اطلاع رساني قرآن نت را ادامه تلاش هاي اسراييل براي تحريف قرآن كريم و ترفندي براي عادي سازي روابط فرهنگي جهان اسلام و اسراييل تلقي كردند.

مسئولان وزارت اوقاف مصر و فلسطين نيز با تاكيد بر تلاش اسراييل براي نزديك شدن به مسلمانان با راه اندازي پايگاه به ظاهر اسلامي « قرآن نت » نسبت به پيامدهاي چنين اقدامي هشدار دادند.
اما آنچه در اينجا خلا آن مشهود است واكنش علماي بزرگ حوزه علميه قم ويا ديگر بلاد همچنين مسئولان و متوليان مراكز قرآني كشورمان است كه متاسفانه در اينگونه موارد حساس ديرهنگام اعلام موضع مي كنند.

رکسانا صابری جاسوس سازمان سیا

رکسانا صابری (زاده ۱۹۷۸ در داکوتای شمالی) ۳۱ ساله  خبرنگار ایرانی-ژاپنی-آمریکایی است. صابری که از پدری ایرانی و مادری ژاپنی زاده شده، در سال ۱۹۹۷ در ایالت داکوتای شمالی کشور آمریکا به عنوان دختر شایسته سال انتخاب شده بود.  او خبرنگار رسانه‌های بین‌المللی مهمی از جمله رادیوی عمومی ملی، شبکه فاکس و بی‌بی‌سی بوده است  و به جرم جاسوسی در ایران به ۸ سال زندان محکوم شده و در زندان اوین بسر می‌برد.

تحصیلات

رکسانا صابری دارای دو کارشناسی ارشد از دانشگاه نورث وسترن در رشته خبرنگاری و روابط بین الملل از دانشگاه کمبریج است.

صابری در ۲۲ بهمن ۱۳۸۷ به اتهام خرید شراب دستگیر شد، سپس اتهام او فعالیت بدون کارت خبرنگاری اعلام شد، آنگاه در ۱۹ فروردین ۱۳۸۸ اعلام شد که متهم به جاسوسی است و در ۲۹ فروردین ۱۳۸۸ به ۸ سال زندان محکوم شد. عبدالصمد خرمشاهی وکیل مدافع او گفته که از حکم صادره درخواست تجدید نظر خواهد کرد. او اولین خبرنگار آمریکائی است که در ایران به جاسوسی محکوم می‌شود.

 واکنش‌های بین‌المللی

کامیار و آرش علائی- دوپزشک متهم شده به براندازی نرم

به گزارش خبرگزاري فارس،قرار گاه حمزه سيد الشهداء (ع) سپاه پاسداران در اطلاعيه‌اي اعلام كرد: در ادامه پاكسازي مناطق مرزي شمال غرب از وجود اشرار ضد انقلاب و پس از اطلاع از حضور اشرار ضد انقلاب در 17 كيلومتري نوار مرزي واحدهاي عملياتي لشكر 3 نيروي زميني سپاه به سرعت در منطقه حضور يافته و با محاصره اشرار ضد انقلاب اقدام به انهدام عناصر گروه‌هاي متجاوز كردند.
اين اطلاعيه مي‌افزايد: در اين عمليات حداقل 17 نفر از عناصر مزدور ضد انقلاب به هلاكت رسيده و تعدادي زخمي شدند.
در ادامه اين اطلاعيه آمده است: فرمانده لشكر 3 نيروي زميني به اتفاق 8 نفر از همراهان كه به وسيله يك فروند بالگرد 214 هوانيروز ارتش جمهوري اسلامي ايران جهت سركشي عازم منطقه بودند، با توجه به شرايط بد آب و هوايي دچار سانحه شدند.
اين اطلاعيه مي‌افزايد: واحدهاي عملياتي نيروي زميني سپاه مستقر در منطقه به پاكسازي كامل منطقه از وجود اشرار ضد انقلاب ادامه مي‌دهند.
اخبار تكميلي اين عمليات متعاقباً به اطلاع ملت غيور ايران اسلامي خواهد رسيد

هلاكت 2نفر از عوامل ضدانقلاب در اورامانات كرمانشاه


معاون سياسي امنيتي استاندار كرمانشاه از كشته شدن دوتن از نيروهاي ضدانقلاب كه قصد خرابكاري داشتند، خبر داد. دمياد در گفتگو با ايسنا، در تشريح اين حادثه گفت: دو شب پيش، نيروهاي تحت امر سپاه نبي اكرم(ص) استان و قرارگاه نجف، 2 نفر از عوامل ضدانقلاب را كه قصد اجراي عمليات هاي خرابكارانه داشتند، در منطقه اورامانات به هلاكت رساندند. وي افزود: اين دو نفر را عوامل ضدانقلاب نيروهاي فرامنطقه اي، ساماندهي و به صورت غيرقانوني وارد كشور و منطقه اورامانات كرده بودند. دمياد با بيان اينكه اين افراد، غيرايراني بودند تصريح كرد: در اين درگيري بحمدالله هيچ گونه صدمه اي به نيروهاي خودي وارد نشده است.

هک کردن وبلاگهای خائن و ضد انقلاب  موسوم به ما هستیم

فرزندان برومند ایران در اقدامی انقلابی سایتها و وبلاگهای موسوم به (ماهستیم کرمانشاه) و چند مرکز دیگر را که بیشتر آنها از یک مکان و یک شرکت ضد ایرانی در دبی تغذیه می شدند را هدف قرار داده و هک نمودند

 بر همین اساس گروه عملیاتی صیاد که در کرمانشاه مستقر است با بر عهده گرفتن انجام این  هک اعلام داشت در صورت نیاز عملیاتهای مشابهی تکرار خواهد شد همچنین هکرهای گروه صیاد هشدار میدهند در صورت ورود کاربران کرمانشاهی به پایگاههای هک شده احتمال آسیب دیدگی رایانه آنها وجود دارد